Haagse Beemde Nieuws
HBNieuws
HBNieuws
;
;

Wandelen met de Koplopers

Diverse wijkbewoners verzamelden zich bij wijkcentrum ’t Kraaienest om deel te nemen aan een door de Koplopers georganiseerde oriëntatiewandeling langs de landgoederenzone, het groene hart van de wijk. Wandelgids Joost Barendrecht benadrukte het doel van de Koplopers: meer beleefbaarheid brengen in de landgoederenzone. Inspiratie werd onder meer ontleend aan het project van St. Joost studente Melissa Vermeulen waarin zij voorziet in wandelmogelijkheden op diverse hoogteniveaus: hoog-, midden- en op maaiveldniveau.


Alex
De weergoden zijn de wandelaars goed gezind. Voor het eerst sinds 170 dagen (wat weten die mobieltjes toch veel) wordt op deze zaterdag de twintig graden weer eens aangetikt. Onder een strakblauwe hemel voert de tocht langs een zonovergoten maar nog winters kaal landschap dat de landgoederen IJzeren Hek in het oosten en Burgst in het westen met elkaar verbindt. Vanuit het IJzeren Hek kunnen dieren het groene hart bereiken. Midden tussen de weilanden ligt een belangrijk stukje bos. Joost zegt resoluut: "Daar moeten we vandaan blijven, dat is het domein van de reeën. Er zouden zich zelfs dassen kunnen vestigen. Dit schuwe deel van de ‘wijkbewoners’ moeten we ontzien."



Beleefbaarheid



Er zijn plannen in de maak die meer beleving kunnen brengen in de landgoederenzone. Een voorstel is om langs de verharde Burgstsedreef, waar fietsen, brommers en zelfs incidenteel auto’s rijden, aan de weilandkant een verlaagd pad aan te leggen voor voetgangers. Prompt komt er een dame met dochtertje op de fiets aangesneld. Ze maant de wandelaars geïrriteerd aan de kant te gaan. Hoe moet dit pad eruit gaan zien? Komt er een houtsnipperspad, een schelpenpad of, vanwege de vochtige ondergrond, een vlonderpad? Dat laatste stimuleert mensen wat meer op het pad te blijven. Zo komt het gesprek als vanzelf op wandelaars die op zich geen probleem vormen maar wel hun honden los laten lopen. Deze jagen de schapen de sloot in en zitten achter de drachtige koeien aan. En wat te denken van het vreemde gedrag van sommige joggers die zelfs het prikkeldraad negeren en als een dolle door de weilanden hollen?



Gebaande paden



Oude, volledig overwoekerde paadjes kunnen weer ontsloten en in gebruik worden genomen. De historische zichtlijnen blijven dan mooi behouden. Denk bijvoorbeeld aan de dijk langs de Mark waarlangs nog restanten van oude Spaanse loopgraven te vinden zijn. Soms doorkruisen deze paden privéterrein. Als de eigenaren geen toekomstige pottenkijkers in hun achtertuin willen, moeten er wel wat nieuwe paden worden aangelegd.



Terughoudendheid



Men reageert gematigd enthousiast. Punt van zorg blijft de aantasting van de natuurlijke rijkdom van het gebied. De mededeling dat natuurwaarde hoog in het vaandel staat, neemt deze zorg maar gedeeltelijk weg. Er wordt toch vooral gesproken over verbinden: hoe valt dit te rijmen met respect voor de natuur? De wandelaars worden stil als de meer afgelegen paden worden betreden en men opgaat in de rust van de natuur. Een wandelaarster vertelt: "Ïk woonde al in de Haagse Beemden toen er nog aluminium constructies werden gebouwd. Het groene hart was toen nog groen. Je mocht nog door het landgoed Burgst lopen en fietsen. Kwajongens gingen er crossen, maakten kampvuurtjes en lieten afval achter. Sindsdien is het een no go area. Ontsluiting van het groene hart kan ook leiden tot overlast, voor de fauna maar ook voor de omwonenden." De telefoon meldt dat er zevenduizend stappen zijn gezet.





Op pad met de Koplopers
Alex