Haagse Beemde Nieuws
HBNieuws
HBNieuws
;
;

Een sprong in het duister

Koos wil weliswaar niet met achternaam in de krant, hij wil wél vertellen over de veertig jaar die hij in de Haagse Beemden heeft meegemaakt. “Nou ja, veertig,” begint hij, “Eigenlijk negenendertig. Maar zo goed als veertig!” Over een paar weken verhuist hij. Tijd voor een terugblik.


Sanne
Hoe zou hij die periode omschrijven? Koos moet er lang over nadenken. “Het was er stil toen ik er kwam wonen, en dat is het eigenlijk nog steeds.” Hij kan zich nog herinneren toen de plannen voor de bouw van de nieuwe wijk bekend werden gemaakt. Hij woonde toen nog in het centrum van Breda. Al snel bleken er nogal wat tegenstanders te zijn. Koos volgde de informatiebijeenkomsten op de voet. “Een groep tegenstanders schreef zelfs een rapport over hoe slecht het plan wel niet was. “Een sprong in het duister” schreven ze.” Koos lacht. “Ik maakte de sprong graag.”



Zijn favoriete plek is het Haagse Beemdenbos. Ik moet bekennen dat ik er nog nooit was geweest. “Belachelijk!” briest Koos, en een half uur later staan we tussen de bomen. “In de Achterhoek hebben ze de Witte Wieven,” Koos gebaart naar de mistnevels in de verte. “Soms denk ik wel eens, al dat gedoe met verbindingsgroepen en platforms hier in de wijk. Het is het gebrek aan sprookjes, legenden en mythes. Dát verbindt mensen.” Het bos werd in 1990 aangelegd. “Niet alleen om in te wandelen,” vertelt Koos. “Het was ook om te voorkomen dat er vanaf de Haagse Beemden doorgebouwd zou worden naar Terheijden. Zonder dit bos kon je het zo zien liggen.” Door de aanleg van het bos was de hoop dat die stap emotioneel moeilijker werd gemaakt – tot nu toe met succes. Bij de vraag of hij de wijk gaat missen na er zo lang te hebben gewoond, haalt hij zijn schouders op. “Het woont als elke wijk in Nederland. Maar de opbouw ervan en hoe daar over is nagedacht, die is uniek. Als de Haagse Beemden ergens de geschiedenis voor in moet, dan is het daarvoor. Het laat zien dat mens en natuur elkaar niet uit hoeven te sluiten.”


archief